blog - Antjes creaties

Ga naar de inhoud

Overpeinzingen van een kunstenaar

Antjes creaties
Gepubliceerd door in Overpeinzingen · 14 december 2019
Ik had op fakebook in een kunstgroep een aanbeveling voor het boek "Was ik maar naar de kunstacademie gegaan, dan had ik dit boek niet hoeven kopen" (wat een titel) gezien en besloten het boek te kopen als kerstcadeau voor mijzelf.
Het is een leuk boek die zelfs voor mij als add'er makkelijk wegleest in hapklare brokken in jip&janneke taal en kwam in de eerste hoofdstukken al snel erachter dat ik het nog helemaal niet zo verkeerd aanpak, al zijn er wel wat verbeterpuntjes. Zo kan ik beter een plakboek kopen en daar alle foto's en artikelen inplakken i.p.v. online opslaan wat ik nu doe. Want ik kijk te weinig in mijn online bestanden omdat ik dat nogal een gedoe vind, terwijl een plakboek zo gepakt is, dus mijzelf de opdracht gegeven een plakboek te kopen (zie je wel: ideeën kosten geld).
En ja de term kunstenaar past ook bij mij (iets waar ik lang over getwijfeld heb) want ik beoefen een beeldende kunstvorm en dan mag ik misschien niet profesioneel bezig zijn omdat ik er niet van kan leven maar het is wel heel iets anders als wat een creabea doet. Dat staat namelijk ook in dat boek dat ik mijzelf kunstenaar mag noemen, blijkt maar weer dat ik lang niet de enige ben die daarmee worsteld.
Wat de rest van het boek mij gaat leren weet ik niet maar ben er nu al helemaal blij (ben net een blij ei) mee dat ik deze aankoop gedaan heb. Want soms heb je alleen die bevestiging nodig dat je goed bezig bent met de dingen die je doet of gedaan hebt (zo staat er als tip een notitieblok te kopen en daarin al je ideeën en schetsen te maken maar dat doe ik al een hele tijd).

Dit jaar heb ik maar weer eens de kunstboom onder het jarenlange opgehoogde stof vandaan getoverd want die stond jarenlang stof te happen op zolder zonder dat ernaar omgekeken werd (teveel last van depresieve gevoelens en geen zin in al die opsmuk). Het maakt de woonkamer een stuk gezelliger in deze donkere dagen, ook hebben we de eetbar versierd met knipperende lampjes en is de planning om het keukenraam ook nog vol te hangen.
En dat allemaal omdat ik veel meer midden in het leven sta sinds ik parttime werk, kom meer buiten onder de mensen (letterlijk) en maak ook her en der een praatje, en het grote voordeel: kan mijn eigen tijd indelen.

Wat het komende jaar mij allemaal zal brengen weet ik niet ik zie het als één groot avontuur, zowel op beeldhouwgebied als op werkgebied (ga veranderen van werkgever). Op beeldhouwgebied ben ik mezelf nog steeds aan het ontwikkelen en op het moment van schrijven druk bezig met een levensgroot papegaaienbeeld in serpentijn. Iets wat ik nog nooit gemaakt heb en dus een hele uitdaging is om te maken en steen is onverbiddelijk: iets wat je weggehaald heb is ook echt weg DOODENG!! maar ook: ontzettend leuk. En ja als ik het beeld verkloot is er een hoop geld verloren en een wijze les geleerd want dat is één ding wat zeker is: ik raak nooit uitgeleerd op beeldhouwgebied.
Dat is ook waarom ik dat boek gekocht heb: om te leren en progressie te boeken in mijn ontwikkeling want vaak zie je kunstenaars tot in lengte der dagen hetzelfde kunstje herhalen (altijd hetzelfde onderwerp bijv., of altijd dezelfde stijl) en dat is iets wat ik absoluut niet wil. Soms maak ik beelden die ik al op een andere manier heb gemaakt maar dat is dan een favoriet onderwerp van mij (zoals de geloof hoop liefde beelden kortweg: geholi) Maar meestal maak ik toch weer totaal nieuwe beelden die een uitdaging opzich vormen en ik nooit van tevoren weet hoe dat zal eindigen en dat maakt het kunstenaar zijn juist zo leuk.
Ik vond dat ook zo'n leuke uitspraak in de film Forest Gump: "life is like a box full of choclate's, you never know what you gonna get" en dat is met beeldhouwen ook zo, geen één steen is hetzelfde, de kleur is anders, de vorm is anders, de breukvlakken zijn anders. En alle drie vormen ze een uitdaging opzich, zo wou ik een zwart torso maken en was het beeld voor driekwart klaar toen die overdwars doormidden brak door een breukvlak. Dan moet je je verlies voor lief nemen want een lijmnaad in een torso is not-done dus die steen staat nu te verstoffen in mijn atelier want kan er weinig anders van maken. En ook daar ligt een uitdaging om er toch een project voor te verzinnen zodat ook die steen niet onbenut blijft. De inspiratie ervoor ontbreekt vooralsnog maar dat komt vanzelf wel op een gegeven moment, dat kan zijn in een droom of tijdens de afwas of een wandeling op het strand of God mag weten wanneer (die weet het waarschijnlijk ook niet) maar komt vanzelf.
En tot die tijd blijf ik gewoon mijn ding doen en wens ik iedereen een voorspoedig 2020 en dat iedereen datgene mag krijgen wat ik hem of haar toewens (karma is a bitch ;-) )


©copyright
by Antje den Os
Terug naar de inhoud