blog - Antjes creaties

Ga naar de inhoud

Beeldhouwblock

Antjes creaties
Sinds mijn laatste beeld Binkie heb ik niks meer uit mijn handen gekregen en dat duurt nu al een ruime 3 maanden. Ik zag er zelfs tegenop om naar mijn beeldhouwhok te gaan, om weer te moeten gaan zagen, weer zoveel kracht te verliezen, en waarvoor? voor JAN LUL (had ik het gevoel).
Het ergste was: ik heb dit over mijzelf afgeroepen, ik had een beeld ingezonden voor de kunstwedstrijd van zomerexpo2019, en hij is niet eens door de 1ste selectie heen gekomen. Dat was een megadomper die ik nu weer langzaam teboven kom maar mij dus helemaal lam sloeg tussen mijn oren.
Ja zal je zeggen: "dat hoort bij het kunstenaarsschap, met vallen en op je plaat gaan kom je er vanzelf" . Dat is het hem dus juist: ik kan enorm slecht omgaan met op mijn plaat gaan en afgewezen te worden.
Ik heb het wel geprobeerd hoor, ontelbare keren mezelf vermanend toegesproken dat het allemaal niet zo erg is en dat er zat andere mensen zijn die mijn werk wel waarderen (wat ook te zien is op de verkochtpagina). Of mezelf toch gedwongen naar mijn beeldhouwhok te gaan, maar ja dan zat ik daar en 5 tellen later zat ik weer in de woonkamer mijzelf te verstoppen achter de pc (wat is fakebook dan een leuk toevluchtsoord).
In de tussentijd een uitnodiging voor de kunstmarkt in Brielle gekregen en een beeldje verkocht via een Amerikaans kunstwebsite, maar desondanks lukte het beeldhouwen niet.
Nu hielp het ook niet mee dat ik mantelzorger ben van mijn partner waardoor er effectief alleen de weekenden over bleven om te beeldhouwen naast mijn werk als postbode, maar gelukkig is die mantelzorg steeds minder aan het worden en krijg ik wat meer tijd voor mijzelf.
En zowaar vandaag voor het eerst weer echt met plezier zitten beeldzagen in serpentijn, ik had het wel goed voorbereid door alle andere verplichtingen (verzorgen van de veestapel en mijn partner) al in de ochtend te doen waardoor de middag helemaal vrij was.
Het beeld waar ik mee bezig ben word een zwart zwanger torso, gewoon geen poespas of ingewikkelde blokjesprojecten, maar plain&simpel uit 1 steen. Het leuke is dat ik er zelfs weer energie van kreeg van het beeldzagen i.p.v dat het energie kostte en dat stemt mij hoopvol dat ik ein-de-lijk die blokkade van het beeldhouwen teboven ben.


©copyright
by Antje den Os
Terug naar de inhoud